ضمانت نامه های ایستا پاسخگوی نیاز زنجیره تامین نیستند
به گزارش آبیاری، یک مسئول صنفی اظهار داشت: طرح های اعتباری در قسمت تولید کمک کننده است اما برای تکمیل پشتیبانی از صنعت دام و طیور این طرح ها باید امکان نقدشوندگی هم داشته باشد.
به گزارش آبیاری به نقل از مهر، امروز سه شنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۵ نشست تخصصی تأمین مالی صنعت نهاده های دام، طیور و آبزیان با حضور مسؤلان وزارت جهاد کشاورزی و دولتی و هم مدیران این صنعت در محل دائمی نمایشگاه بین المللی تهران برگزار شد.
رضا مبصری، دبیر انجمن زنجیره گوشت مرغ، در تحلیل وضعیت ابزارهای تأمین مالی و ارزیابی عملکرد راهکارهای اخیر صنعت دام، طیور و آبزیان، بر لزوم تکامل این ابزارها برای پاسخگویی به نیاز حقیقی تولیدکنندگان تاکید کرد.
وی ضمن اشاره به تجربه سال قبل و پیشبینی های مربوط به حذف ارز ترجیحی، اظهار نمود: سالیان گذشته، تنها بخش کوچکی از فعالین صنعت، آینده کسب و کار را در سایه حذف رانت های ارزی پیشبینی می کردند. بر خلاف تصور عمومی، تأمین مالی سنتی در آینده ای نزدیک توان پاسخگویی به نیازهای عظیم صنعت را نخواهد داشت.
وی ضمن اشاره به طرح های اخیر (مانند نوی پو) اضافه کرد: باآنکه ورود بانک عامل بخش کشاورزی به این عرصه با بینشی درست در مقطع بسیار حیاتی انجام شد، اما این ابزارها نباید ایستا باشند. یک راهکار مالی جامع (Total Solution) باید بتواند چالش های نقدینگی را به صورت کامل حل کند. ابزارهای فعلی که تنها به ضمانت نامه های محدود می پردازند، نمی توانند جایگزین کامل نیازهای پیچیده صنعت شوند.
سه مطالبه اصلی صنعت
دبیر انجمن زنجیره گوشت مرغ، با تبیین نیازهای کاربردی (User Requirements) تولیدکنندگان، سه خصوصیت کلیدی را برای ابزارهای مالی آینده الزامی دانست و اظهار داشت: نخست، قابلیت انتقال (Transferability) است. ابزار مالی باید در طول زنجیره تأمین قابل انتقال باشد. بعنوان مثال، یک مرغدار باید بتواند این ضمانت را به کارخانه خوراک، تأمین کننده واکسن یا فروشنده جوجه منتقل کند تا در هر حلقه از زنجیره، اعتبار مالی جریان یابد.
وی افزود: دوم، قابلیت تقسیم و تنظیم (Divisibility) است. بر خلاف مبالغ کلان فعلی، این ابزارها باید قابلیت تقسیم به اجزای کوچک تر را داشته باشند تا بتوان از آنها در معاملات خرد و پرداخت های جاری بهره برد.
این مسئول صنفی افزود: سوم، قابلیت نقدشوندگی (Liquidity) است. تولیدکننده امروز فقط با خرید نهاده روبرو نیست، بلکه هزینه های جاری سنگینی همچون کرایه حمل و دستمزد نیروی انسانی دارد. این ابزارها باید قابلیت تبدیل به نقدشوندگی را داشته باشند تا کمک به جریان نقدینگی در چرخه تولید فراهم گردد.
چالش نوسانات ارزی و احتیاج به ابزار «هجینگ»
مبصری در ادامه به یکی از بزرگترین چالش های واردکنندگان نهاده اشاره نمود و اظهار داشت: یکی از علل درخواست سودهای بالا از جانب تأمین کنندگان، عدم قطعیت در نرخ ارز است. با حذف ارز ترجیحی، اختلاف قیمت بین روزهای مختلف واردات و پرداخت، می تواند حاشیه سود را کاملا از بین ببرد.
وی تاکید کرد: صنعت بشدت نیازمند ابزاری است که بتواند ریسک نرخ ارز را مدیریت کند (Hedging). این ابزار یا باید قابلیت تثبیت نرخ ارز در زمان صدور را داشته باشد و یا اختلاف قیمت تا روز پرداخت را پوشش دهد.
مبصری اظهار داشت: بدون وجود ابزارهای پوشش ریسک ارزی، مدیریت زنجیره تأمین در فضای بدون رانت بسیار دشوار خواهد بود.
مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب